Ungdommens opprør

JUBLAR: Ungdommar feirer i gatene. Foto: TV 2 – 17. februar-revolusjonen begynte med oss, folk i alderen 16 til 25 år, fortel Ahmed, ein av dei som var med på å ta over kontrollen i Libyas nest største by, Benghazi. Ahmed var også med på å angripe det berykta fengselet til det hemmelege politiet.

– De fleste som kjempa og døydde, var ganske unge, fortset han.

Fengselet skjulte grusomme hemmelegheiter, sjå reportasjen frå reporter Pål T. Jørgensen og fotograf Kenneth Cuomo i denne utgåva av Korrespondenten.

Sjå siste utgåva av Korrespondenten her (artikkelen hend fram under)

Ute på gata framfor fengselet står to andre menn og viser fram eit bilete av ein ung mann. Han blei berre 20 år.

– Han blei drept under kampen om Benghazi, fortel dei.

Slike historier går igjen i alle land som er med i det arabiske opprøret. Det heile startar med ungdommen, som mobiliserar kvarandre mellom anna gjennom facebook og twitter. Deretter spreier engasjementet seg til andre lag av folket.

Frå apati til debatt

– I fortida var det mykje apati. No diskuterar åtte av ti egyptarar politikk, seier den kjende journalisten og menneskerettsaktivisten Hisham Kassem i Kairo.

FRYKTER BLODIGE SAMMENSTØT: Det er varslet store demonstrasjoner etter fredagsbønnen i Libya. Dette bilet er fra byen Bengazi, men i Tripoli der Gaddafis styrker fortsatt står sterkt, er det meldt om skyting. Foto: Hussein Malla/Ap Han får støtte frå ungdommane som framleis beleirar Frigjeringsplassen i sentrum av byen. Dei vann sin største siger då Hosni Mubarak blei tvungen til å gå av som president, men framleis har demonstrantane ei rekke krav - og ungdommane nektar å gi seg før alle krava er innfridde.

Sjå reportasjen til reporter Hilde Gran og fotograf Anders Hereid frå Kairo i denne utgåva av Korrespondenten.

Flyktningestraum

Korrespondenten ser også nærmare på den dramatiske flyktningesituasjonen i Libya. Vårt team Bent Skjærstad og Aage Aune har møtt desperate framandarbeidarar som no prøver å komme seg heim. Problemet er at hundretusenar av andre prøver på det same.

– Situasjonen er uhaldbar, og med mindre ein finn ei løysing så vil det berre bli verre, fortvilar representanten for FNs høgkommissær for flyktningar, Hovig Etyemezian.